Gazeteci Hüseyin Dörtyol türkülerle sonsuzluğa uğurlandı
Almanya’nın Hamburg kentinde yaşayan gazeteci Hüseyin Murat Dörtyol, akciğer rahatsızlığı ve böbrek yetmezliği teşhisi ile tedavi gördüğü Reinbek hastanesinde, geçirdiği kalp ameliyatı sonrası yaşamını yitirmişti.

Emektar gezeteci Hüseyin Dörtyol, pandemi koÅŸullarına ve iÅŸ günü olmasına raÄŸmen, 7 Åžubat Pazartesi günü farklı çevrelerden yoÄŸun bir kitle katılımı ile sonsuzluÄŸa uÄŸurlandı. Cenaze töreninde Hüseyin Dörtyol’un vefatına kadar en yakın arkadaÅŸlarınden biri olan gazeteci Adil YiÄŸit’in duygu dolu konuÅŸmasına yer veriyoruz.
İşte o konuşma:
DeÄŸerli Dostlar, Sevgili Can’lar, hepinize merhaba.
güneÅŸli güzel bir günde emktar gazeteci Hüseyin Dörtyol’u sonsuzluÄŸa uÄŸurluyoruz.
Hüseyin Hoca’yı kelimeler ve sözcükler ile ifade etmek mümkün deÄŸildir. O’nu alçak gönüllü, mütevazi, hoÅŸgörülü ve yardımsever davranışı ile hepimiz yakından tanıyoruz.
Hüseyin Dörtyol’u, arkasında bıraktığı güzellikler ve yaÅŸama kattığı silinmez deÄŸerler ile her zaman özlemle anacağız.
Başta ailesi, akrabaları ve yakın dostları ile sevenlerinin başı sağolsun.
Aynı zamanda uzun seneler dirsek çürüttüğü, ömür verdiği gazetecilik mesleği için de, tüm basın camiasının başı sağolsun.
Dostlar, hepinizi Hüseyin Hoca icin 1 dakikalık saygı duruşuna davet ediyorum
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Anısını mücadelemizde yaşatacağız!
Hüseyin Dörtyol kardeşim, aniden kapını çalan bu ölüm sana inan ki, hiç mi hiç yakışmadı.
Hani, hasretinden yanıp tutuştuğumuz ülkenin dağlarına bahar gelecek, zulmün kaleleri birer birer yıkılacak, bizler de omuz omuza halay çekerek, özgürlük türküleri söyleyecektik?
Hüseyin Hoca’m, bizleri erken terk ettin. Toprağın bol, yıldızlar yoldaşın olsun. Seni sevgiyle ve özlemle anacağız!
DeÄŸerli Can’lar, sevgili Dostlar; izin verirseniz Hüseyin Dörtyol’u son ziyaretimi kısaca anlatarak bir konuya dikkat çekmek istiyorum.
Hastane sürecinde çeşitli kereler ziyaretine gittim. En son vefatından birkaç gün önceydi. Telefonla kendisini arayarak ziyaretine geleceğimi söyleyerek ne arzu ettiğini sordum.
Yanıtı önce, “Oda da ziyaret yasak, ben dışarıya gelirim” dedi. Daha sonra da “Bana günlük gazete ile bulmaca gazetesi getir”
Ben ise zaten gazeteleri almıştım ve kendisine yiyecek ve içecek konusunda sormuÅŸtum. Israrla tekrar sordum. Hoca’m ne yer ne içersin? bana söyle getireyim, dedim.
“Hele Bergedorf’a gel beni bir daha ara, sana söylerim” dedi. Benim de aklıma Bergedorf’ta bir ara Almanca öğretmenliÄŸi yaptığı bir binanın giriÅŸindeki İmbis geldi, belki oradan birÅŸey ısmarlayacak diye düşündüm.
Ama yanılmışım. Kendisini aradığımda, “bana sadece bisküvit getir” dedi.
Bunu niçin mi anlatıyorum? Hüseyin Dörtyol, doğaya, insan yaşamına ve toplumsal sorunlara çok duyarlı bir kişiydi.
Ama, kendi saÄŸlığına zerre kadar dikkat etmeyen bir arkadaşımızdı. O anlamda diyorum ki, saÄŸlık bizim için önemlidir. Sevgili Hoca’mı erken kaybettik, onun derin acısını yaşıyoruz. Az önceki konuÅŸmacı arkadaşın da ifade ettiÄŸi gibi Hoca, herkese yardımcı oldu ama kendi saÄŸlığına dikkat etmedi.
Buraya gelen tüm dostlara tekrar sevgi ve saygıyla merhaba diyorum. Hoca’mın anısını ilelebet yaÅŸatacaÄŸiz! Hoca’mı unutmayacagız! O’nu sevgiyle, özlemle anıyorum. Hüseyin Hoca, seni unutmayacağız!
Cenaze törenin video görüntüsü:
https://www.youtube.com/watch?v=6QDDl_JvH4k&t=8s
(Avrupa Postası)
























































