Mültecilik

Published on Kasım 18th, 2026

0

AB ülkelerinden göçmen ve mültecilere yeni saldırı planı

Avrupa Birliği üyesi beş ülke, sığınma başvuruları reddedilen göçmenleri Afrika ülkesi Ruanda’ya göndermek için harekete geçti. 2027 yılında faaliyete geçirilmesi planlanan sınır dışı merkezi, Avrupa’nın giderek sertleşen göç ve iltica politikalarında yeni bir aşamaya işaret ediyor. İnsan hakları örgütleri ise girişimin ciddi hak ihlallerine yol açabileceği uyarısında bulunuyor.

Almanya, Avusturya, Danimarka, Hollanda ve Yunanistan hükümetleri, 16 Kasım’da Avusturya’nın başkenti Viyana’da Ruanda İçişleri Bakanı Vincent Biruta ile bir araya gelerek ortak sınır dışı merkezi kurulmasına yönelik müzakerelerde ilerleme sağlandığını duyurdu.

Toplantıya ev sahipliği yapan Avusturya Başbakanı Christian Stocker, planı Avrupa’nın göç politikasında tarihsel bir değişim olarak nitelendirirken, ilk merkezin 2027 yılında faaliyete geçirilmesinin hedeflendiğini açıkladı. Beş ülkenin üzerinde çalıştığı düzenlemeye göre, Avrupa’da sığınma başvuruları reddedilen ve sınır dışı kararları kesinleşen kişiler, kendi ülkelerine gönderilememeleri durumunda Ruanda’ya sevk edilebilecek. Henüz nihai anlaşma imzalanmış değil. Ancak taraflar, müzakereleri önümüzdeki aylarda tamamlayarak 2027 yılında ilk sınır dışı işlemlerini başlatmayı hedefliyor.

Göçmen karşıtı politikalarda yeni aşama

Danimarka Başbakanı Mette Frederiksen, girişimi göç politikalarında bir dönüm noktası olarak değerlendirerek, Avrupa’ya yönelik düzensiz göçü caydırmayı ve insan kaçakçılığı ağlarını zayıflatmayı amaçladıklarını savundu. Almanya İçişleri Bakanı Alexander Dobrindt de projeyi destekleyerek, sığınma hakkı tanınmayan kişilerin ülkelerine geri gönderilmesinde yaşanan zorluklara karşı yeni yöntemlere ihtiyaç duyulduğunu ileri sürdü.

Avrupalı hükümetler, planı göç yönetiminde etkili bir çözüm olarak sunarken, uygulamanın göçmenler üzerinde yaratacağı sonuçlar ciddi tartışmalara neden oluyor. Avrupa devletlerinin sığınma ve göç politikalarını giderek daha fazla sınır dışı uygulamaları üzerine kurması, mültecilere yönelik koruma sorumluluğunun üçüncü ülkelere devredilmesi tehlikesini büyütüyor.

Ruanda’ya gönderilen göçmenleri ne bekliyor?

Ruanda İçişleri Bakanı Vincent Biruta, ülkesinin Avrupa’da kalma hakkı bulunmadığı belirtilen kişilere yeni bir yaşam olanağı sunacağını savundu. Biruta, Ruanda’ya gönderilecek kişilerin kendi ülkelerine gönüllü olarak dönebileceklerini, Ruanda toplumuna entegre olabileceklerini veya yasal ikamet hakkına sahip oldukları başka ülkelere yerleşebileceklerini belirtti.

Ancak bu açıklamalar, göçmenlerin güvenliği ve temel haklarının nasıl korunacağına ilişkin soru işaretlerini ortadan kaldırmıyor. Ruanda’daki insan hakları ihlallerine ilişkin uluslararası raporlar, özellikle yargı bağımsızlığı, keyfi tutuklamalar ve siyasi baskılar konusunda ciddi kaygılar içeriyor. Avrupa hükümetleri, kurulacak merkezin uluslararası hukuka uygun olacağını ve bağımsız denetim mekanizmalarının oluşturulacağını ileri sürse de bu güvencelerin uygulamada nasıl sağlanacağı henüz açıklığa kavuşmuş değil.

İngiltere’nin başarısız Ruanda planının ardından yeni girişim

Kapitalist Avrupa devletlerinin gündeme getirdiği proje, İngiltere’nin daha önce Ruanda ile yaptığı ve yoğun tepkilerin ardından uygulamaya geçirilemeyen anlaşmayı da yeniden gündeme taşıdı. İngiltere’nin sığınmacıları Ruanda’ya gönderme planı, 2023 yılında İngiltere Yüksek Mahkemesi tarafından hukuka aykırı bulunmuş, daha sonra da hükümet tarafından terk edilmişti.

Almanya İçişleri Bakanı Dobrindt, yeni projenin İngiltere’nin planından farklı olduğunu savunuyor. Buna göre Avrupa ülkeleri sığınma başvurularını Ruanda’da değerlendirmeyecek, yalnızca başvuruları reddedilmiş ve sınır dışı kararları kesinleşmiş kişileri bu ülkeye gönderecek. Ancak bu farklılık, insanların kendi ülkeleri dışında üçüncü bir ülkeye zorla gönderilmesinin yaratacağı hukuki ve insani sorunları ortadan kaldırmıyor.

AB, mültecilere karşı sorumluluklarını sınırlarının dışına taşıyor

Avrupa Birliği’nin son yıllarda uygulamaya koyduğu göç ve iltica politikaları, sınır kontrollerinin güçlendirilmesi, sınır dışı işlemlerinin hızlandırılması ve sığınmacıların Avrupa dışındaki ülkelere yönlendirilmesi üzerine şekilleniyor. Emperyalist savaş ve işgaller, yoksulluk, siyasal baskılar ve ekonomik eşitsizlikler nedeniyle ülkelerini terk etmek zorunda kalan milyonlarca insan, Avrupa’ya ulaşmaya çalışırken giderek daha fazla engelle karşılaşıyor.

Özellikle Afrika ve Ortadoğu’daki savaşların, emperyalist müdahalelerin ve ekonomik bağımlılık ilişkilerinin göç hareketleri üzerindeki etkisi tartışılmadan, göçmenlerin Avrupa toplumları için bir tehdit olarak gösterilmesi dikkat çekiyor. AB hükümetleri sınır dışı uygulamalarını genişleterek sorumluluklarını Avrupa dışındaki ülkelere aktarmaya çalışıyor. Ruanda’da kurulması planlanan merkez, bu politikanın yeni bir örneğini oluşturuyor.

Göçmen ve mültecilerin yaşamlarını, devletler arasında yapılan anlaşmaların ve sınır dışı pazarlıklarının konusu haline getiren kapitalistler, sığınma hakkının korunması, geri göndermeme ilkesine uyulması ve bütün göçmenlerin temel insan haklarının güvence altına alınması gibi sorumluluklarını görünmez hale getirmektedirler. (ATİK Online)


About the Author



Comments are closed.

Back to Top ↑